Je hoort het vaak op het nieuws en in gesprekken aan de keukentafel: China is gigantisch, maar hoeveel mensen wonen er nu echt in China en groeit dat aantal nog wel? In dit artikel neem ik je mee door de nieuwste cijfers en leg ik uit waarom de ene bron soms net andere aantallen geeft dan de andere. Je leest wat er achter de recente daling schuilgaat, hoe de bevolking over stad en platteland is verdeeld en wat prognoses tot 2050 laten zien. Zo weet je in enkele minuten precies hoe het zit.
Hoeveel mensen wonen er in China op dit moment
De korte versie
China telt rond 1,41 miljard inwoners. Afhankelijk van de bron schommelt het getal licht: datasets gebaseerd op de Wereldbank komen voor 2023 uit op ongeveer 1.412 miljard inwoners, terwijl de VN schatting voor halverwege 2025 rond 1.416 miljard ligt. Dat verschil ontstaat door meetmomenten en methodes, niet door een andere werkelijkheid. De trend is duidelijk: de bevolking stagneert en krimpt licht.
Waarom bronnen verschillen
Bij projecten waarbij ik VN en Wereldbankreeksen naast elkaar gebruik, zie ik steeds hetzelfde patroon. De Wereldbank publiceert halfjaarlijks bijgewerkte middelpunt schattingen, de VN werkt met vijfjaarsperiodes die naar het referentiemoment zijn herleid. Het resultaat: enkele miljoenen verschil, maar dezelfde lijn. Belangrijker is dus de trend dan het exacte getal achter de komma.
Van groei naar krimp: wat is er veranderd
Een korte terugblik
Sinds 1950 is de Chinese bevolking ruim verdubbeld. In 1979 werd de eenkindpolitiek ingevoerd om de groei te remmen. Dat beleid heeft het geboortecijfer blijvend omlaag gebracht. Na versoepelingen in 2016 en 2021 is formeel meer mogelijk, maar de trend keerde niet terug. Sinds 2021 zien we voor het eerst in decennia een daling van de totale bevolking.
De oorzaken op een rij
Er spelen drie grote factoren. Ten eerste is de vruchtbaarheid structureel laag, rond of net boven één kind per vrouw. Ten tweede vergrijst de bevolking, waardoor het aantal sterfgevallen stijgt. Ten derde is 2022 en begin 2023 een uitzonderlijke periode geweest met extra sterfte na het loslaten van coronamaatregelen. Samen leidt dit tot natuurlijke krimp, ondanks beleid dat gezinnen probeert te stimuleren.
Beleid om geboorten te stimuleren
Lokale en nationale overheden testen uiteenlopende maatregelen, van lagere onderwijskosten en soepelere hypotheekvoorwaarden tot kindregelingen. Een recente maatregel is een landelijke subsidie voor jonge kinderen, bedoeld om de eerste jaren financieel te verlichten. Zulke prikkels kunnen het tempo van de krimp verzachten, maar demografische patronen veranderen zelden ineens. In mijn ervaring verschuift gedrag pas na meerdere jaren consistent beleid en duidelijke economische verbeteringen.
Waar wonen de Chinezen: urbanisatie en regionale spreiding
De trek naar de stad
China is in enkele decennia van overwegend landelijk naar overwegend stedelijk gegaan. Inmiddels woont ruim 65 procent van de bevolking in steden, en dat aandeel groeit nog altijd. De oostelijke kustprovincies en de deltagebieden zijn het dichtstbevolkt en economisch het sterkst. Guangdong is de meest bevolkte provincie, met megasteden zoals Guangzhou en Shenzhen als motoren.
Waarom het westen zoveel leegter is
Het westen en noordwesten zijn uitgestrekt en dunbevolkt door geografie en klimaat. Denk aan plateaus, woestijnen en bergketens. Wie de kaart bekijkt, ziet een denkbeeldige lijn van het noordoosten naar het zuidwesten waar ten oosten daarvan het overgrote deel van de bevolking woont. Dat verklaart ook waarom nieuwe infrastructuurprojecten vrijwel altijd op de as kustgebieden en centrale corridor liggen.
Bevolkingsdichtheid en grootste steden
De bevolkingsdichtheid ligt nationaal rond 140 tot 150 inwoners per vierkante kilometer, maar lokaal lopen de contrasten op tot honderden of zelfs duizenden per vierkante kilometer in stedelijke kerngebieden. Steden als Shanghai, Beijing, Shenzhen en Guangzhou vormen enorme stedelijke agglomeraties die als economische ankers functioneren.
Wie wonen er in China: samenstelling en leeftijd
Etnische groepen en taal
Ongeveer 92 procent van de bevolking is Han-Chinees. De overige circa 8 procent bestaat uit vele erkende minderheden, waaronder Zhuang, Hui, Miao, Oeigoeren, Tibetanen en Mongolen. Mandarijn is de officiële taal, maar grote dialectgroepen zoals Kantonees, Wu en Hakka zijn in hun regio’s wijdverspreid.
Leeftijdsopbouw en vergrijzing
De mediane leeftijd ligt rond de 40 jaar en stijgt gestaag. De levensverwachting benadert 78 jaar. Door een brede generatie van volwassenen en relatief weinig jonge kinderen krijgt China de komende decennia te maken met een hoge ouderenzorgvraag, een krimpende beroepsbevolking en druk op pensioenstelsels. In mijn advieswerk voor organisaties in de regio benadruk ik daarom het belang van automatisering en productiviteitswinst om groei te behouden met minder arbeidskrachten.
Sekseratio en trends
Historisch lag de verhouding bij geboorten ongunstig met meer jongens dan meisjes. In de afgelopen jaren is de afwijking wat kleiner geworden, maar sporen van de oude dynamiek zijn zichtbaar in bepaalde cohorten. Dat werkt door in toekomstige huwelijksmarkten en migratiepatronen.
Economische impact van demografische verschuivingen
Consumptie, arbeid en innovatie
Een oudere bevolking geeft anders uit, spaart meer en vraagt andere producten en diensten. Bedrijven die hierop inspelen, zien kansen in gezondheidszorg, diensten aan huis, financiële planning en leisure. Tegelijk dwingt een krapper arbeidspotentieel tot meer automatisering, robotisering en digitale dienstverlening. China investeert hier al jaren in, wat de productiviteit op peil kan houden.
Regionale verschillen blijven belangrijk
De economische rem van vergrijzing raakt niet elke regio even hard. De dynamische kustgebieden behouden via innovatie, logistiek en handel relatief veel groeipotentieel, terwijl binnenlandprovincies het effect van krimp sterker kunnen voelen. Gerichte regionale ontwikkeling en mobiliteit blijven daarom sleutelwoorden.
Vooruitblik tot 2050: wat zeggen prognoses
De bandbreedte
De meeste internationale scenario’s voorzien verdere krimp. Rond 2050 komt China naar verwachting uit tussen ongeveer 1,26 en 1,29 miljard inwoners, afhankelijk van aannames over vruchtbaarheid, levensverwachting en migratie. Het is realistisch om met een langzame maar zekere daling rekening te houden, gevolgd door stabilisatie als beleid en economische omstandigheden nieuwe evenwichten vinden.
Wat kan beleid nog veranderen
Geen enkel instrument draait trends op korte termijn volledig om. Maar consistente pakketjes van betaalbare huisvesting, kinderopvang, onderwijs en zorg, gecombineerd met werkzekerheid en ruimte voor loopbaan en gezin, kunnen de daling afremmen. Uit internationale casussen blijkt dat vertrouwen en voorspelbare kosten het meeste gewicht in de schaal leggen bij gezinsbeslissingen.
China in context: even vergelijken
China, India en de wereld
India is China in inwonertal voorbijgestreefd en groeit nog, al wel in afvlakkend tempo. Wie de mondiale verhoudingen wil duiden, kan handig vergelijken met India en met de totale wereldbevolking. Lees bijvoorbeeld ook deze achtergrondpagina’s: hoeveel mensen wonen er in India en hoeveel mensen wonen er op de wereld. Zo plaats je de cijfers in een breder perspectief.
Samenvattende cijfers in gewone taal
De kern in vijf punten
China telt vandaag ruwweg 1,41 miljard inwoners. De bevolking is in een fase van lichte krimp beland, vooral door lage vruchtbaarheid en vergrijzing. De meeste mensen wonen in stedelijke gebieden in het oosten en zuidoosten. De samenstelling is overwegend Han met tientallen erkende minderheden. Prognoses richting 2050 wijzen op een langzame daling met kansen voor wie inspeelt op de behoeften van een ouder wordende samenleving.
Conclusie
Op de vraag hoeveel mensen er in China wonen is het eerlijkste antwoord: ongeveer 1,41 miljard, met kleine variaties per bron en meetjaar. Belangrijker dan het exacte getal is het patroon. China beweegt van snelle groei naar lichte krimp, met vergrijzing en urbanisatie als dragende krachten. Dat brengt uitdagingen, maar ook duidelijke kansen voor sectoren die inspelen op zorg, productiviteit en leefbaarheid. Wie de ontwikkeling tot 2050 volgt, doet er goed aan de trend te volgen, niet de schommelingen per publicatie.
Hoeveel mensen wonen er in China in 2025
Rond 1,41 miljard. Afhankelijk van de bron ligt de schatting halverwege 2025 rond 1,416 miljard, terwijl jaarcijfers voor 2023 ongeveer 1,412 miljard tonen. Verschillen komen vooral door meetmomenten en methodes. De rode draad is dat de totale bevolking stabiliseert en licht begint te dalen.
Waarom daalt de bevolking van China
De daling komt door drie elementen die samen optellen. De vruchtbaarheid is laag met rond één kind per vrouw. De bevolking vergrijst, waardoor het aantal sterfgevallen toeneemt. In 2022 en begin 2023 speelde bovendien een tijdelijke piek in sterfte. Samen zorgt dit voor natuurlijke krimp.
Hoe is de bevolking over China verdeeld
De meeste mensen wonen in het oosten en zuidoosten, vooral in en rond megasteden als Shanghai, Beijing, Shenzhen en Guangzhou. Nationaal ligt de stedelijke bevolking boven 65 procent. Het westen is door geografie en klimaat dunner bevolkt, met grote afstanden tussen stedelijke centra.
Welke bevolkingsgroepen wonen er in China
Ongeveer 92 procent is Han-Chinees. Daarnaast zijn er vele officieel erkende minderheden, waaronder Zhuang, Hui, Miao, Oeigoeren, Tibetanen en Mongolen. Mandarijn is de officiële taal, maar grote dialectgroepen als Kantonees, Wu en Hakka spelen lokaal een belangrijke rol.
Hoe ziet China er in 2050 uit qua inwonertal
De meeste prognoses voorzien een totale bevolking tussen circa 1,26 en 1,29 miljard in 2050. De exacte uitkomst hangt af van vruchtbaarheid, levensverwachting, migratie en beleid. Verwacht wordt dat de krimp geleidelijk verloopt en gepaard gaat met verdere verstedelijking en vergrijzing.